Hurray For the Riff Raff – The Navigator

Standard

Alynda Segarra søker opp sine røter, og puttar Puerto Rico og storbyen i americanaen sin.

  Navita er ikkje nøgd, ho vil bli noko anna. Ho ønsker seg ein annan stad, eller kanskje at staden ho bur blir til noko anna. Navita er ikkje fortruleg med sine røter, med sitt puertorikanske opphav, ho opplever seg som annleis, ho leitar rundt i storbyen etter åndsfrendar, ho er ei einsam jente, ho er klar for verda, for Amerika, ho reiser. Fleire år seinare vaknar ho opp på Rican Beach.

Alynda Segarra har drive dette Hurray For the Riff Raff-prosjektet sitt ei tid nå. Eit band viss musikk har hatt sine røter djupt inn i den amerikanske tradisjonsmusikken. Country og blues. Folkmusikk og fjellmusikk. Lucinda Williams og Gillian Welch. Ja der, der i det området er det Segarra og hennar band har drive på. Gjennom fem plateutgjevingar, til ei gradvis aukande merksemd.

Sytten år gammal reiste Alynda Segarra heime ifrå. Frå storbyen sjølv, frå staden ho vaks opp, Bronx. Etter eit par år med togsniking og haiking på kryss og tvers av Amerika enda ho opp i New Orleans, der ho skulle bli buande nokre år. Nå har rastløysa ført henne heimatt. Både i fysisk og musikalsk forstand. For hennar sjette album, The Navigator, er ikkje berre tufta på tradisjonsmusikken ho før har omfamna, denne gongen kan ein også høyre storbyen der, Bruce Springsteen og Patti Smith, og ikkje minst den latinamerikanske musikken, det puertorikanske.

The Navigator kan få plass i kategorien konseptalbum. Dei tolv songane på plata er ramma inn av ei historie, der ei kvinne kalla Navita Negron er hovudpersonen. Og det utan at hennar namn blir nemnt ein einaste gong i desse songane. Det er Alynda Segarra som legg premissane for at det skal (eller kan?) opplevast slik i måten ho presenterer albumet på inne i plateomslaget. Songane blir i all hovudsak sunge i eg-form, og når ein held historia som Navita Negron fortel opp mot det ein veit om historia til Alynda Segarra ja så er det mykje likskap å spore.

Segarra har fortalt at då ho vaks opp følte ho ei skam i høve sin puertorikanske bakgrunn. Ho fann meir konneksjon med punkmiljøet nede på Lower East Side, og etter kvart, då ho byrja livet som vagabond, med songane til Woody Guthrie. The Navigator fortel historia om å navigere tilbake til sine røter, til seg sjølv. Samstundes opplever eg også at albumet går rakt inn i striden kring gentrifisering og korleis enkelte kulturar og folkegrupper blir undertrykt.

Historia på The Navigator startar med ein song kalla Entrance og sluttar med ein kalla Finale. Slik har den altså eit kronologisk preg. Segarra deler den også inn i to akter. Først sju songar der den unge jenta prøver å orientere seg i den store byen ho veks opp i, og der til slutt møter nokon (ein vismann) som fortel henne «Baby, you’re only halfway there». Når sceneteppet går opp for andre akt, er historia flytta fram til, la oss seie 2017, og hovudpersonen ser ein by ho ikkje kjenner att.

First they stole our language
Then they stole our names
Then they stole the things
That brought us fame

And they stole our neighborhood
And they stole our streets
And they left us to die
On Rican Beach

Rican Beach er eit fiktivt område i den store fiktive byen (som lett kan forvekslast med New York). Rican Beach er staden der dei fattige, dei uønska, folket til Navita og Alynda, er blitt fordrive til, fordi politikarane og byplanleggarane trengte staden dei budde, til andre bygg, til viktigare ting – «Now all the politicians they just squawk their mouths, They say “we’ll build a wall to keep them out”. Nettopp. Men visesongarane, folk-musikarane og poetane, dei får også sitt pass påskrive. Dei er ikkje som Woody Guthrie lengre — «all the poets were dying of a silence disease». Det heile, altså songen Rican Beach, blir framført på 3 minuttar og 32 sekund, og byr på uimotståelege tonar, eggande latino-perkussivitet, og ein el-gitar som ulmar av undertrykt aggresjon.

Juan, Miguel, Mirado, Olga, Manuel
From the nervous breakdown streets where the mice live like millionaires
And the people do not live at all

Sitatet er henta frå ei gammal opplesing av den puertorikanske poeten Pedro Pietri. Ei opplesing som Alynda Segarra har inkorporert i det råsterke høgdepunktet Pa’lante. Eit seks minuttar langt nummer som stadig endrar sonisk karakter men aldri taper si kraft. Ein kampsong som både er ein psykologisk tilstandsrapport og eit poetisk meisterstykke.

Den startar ut med sakteflytane pianotonar og ein songar som syng, både varleg og med inderleg kraft, om å «be something». Går så over i eit parti som reint sonisk har eit John Lennonsk-preg, gjer plass til den tidlegare nemnte poeten, før Segarra i siste del reiser ein knyta neve og oppmodar sitt folk til «pa’ lante», til å sjå framover, gå framover, og ikkje la seg kue.

To all who had to hide, I say Pa’lante!
To all who lost their pride, I say Pa’lante!
To all who had to survive, I say Pa’lante!
To my brothers, and my sisters, I say Pa’lante!
Pa’lante!
Pa’lante!

Rican Beach og aller mest Pa’lante blir av underteikna opplevd som dei to sentrale spora på plata. Men det er også ei plate som har ein medrivande opningssong i  gospel/doo-wop tapping. Som har den søkande og urbane rockesongen Living In the City, med sin referanse til den stillfarne klassekamp-romanen The Heart Is a Lonely Hunter. Som har den ganske så Patti Smith-slekta songen Hungry Ghost, om ei framandgjort ungjente svolten på å oppdage verda utafor asfaltjungelen. Og som har den fint uortodokse countrysongen Nothing’s Gonna Change That Girl, om å vere ung og ubøyeleg og usikker. Sant å seie ei plate verdt å fylgje frå første til siste tone ikkje berre for historia som ligg der, men også fordi den er utan songar som fortener merkelappen fyllstoff.

8/10

BANDCAMP: HURRAY FOR THE RIFF RAFF – THE NAVIGATOR

TIDAL: HURRAY FOR THE RIFF RAFF – THE NAVIGATOR

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s