The Switch – The Switch Album

Standard

Ein ukomplisert poptriumf som varer og varer og varer og …                                                   

BBRTS05 Bangles & Brass  Switch The Switch Album (LP)  This is Pop. Det var XTC og Andy Partridge som forkynte det ein gong, med eit spørsmålsteikn bak. No er det eg som forkynner det, utan spørsmålsteikn. Med god grunn. For dette er jaggu meg popen sin det. Den eg høyrer på det nye albumet til The Switch. The Album. The Switch Album. The Pop Album.

Eit album som er Oslobandet sitt fjerde (om vi reknar fjorårets We’re Fooling No One som eit album då, og det gjer eg) i løpet av ein to-årsperiode. Produktivitet der i garden altså. Utan at dei går på akkord med kvaliteten. Det har dei nemlig til gode å gjere. Frå den ivrige poprocken på debutplata Big If, til det progga konseptalbumet B For the Beast, til popvitalitet med ein lang spacetur attåt på We’re Fooling No One, til dette vesle ferske underverket. Dette ganske så ukompliserte og 100% livfulle popunderverket. Som ikkje pløyer ny mark, men som har ei mark (les: 33 minuttar og 24 sekundar lang speleflate) som er grønare og meir grøderik enn kva vanleg er der ute i popland. Noko The Switch berre gjer og får til heilt sånn naturlig, utan spektakulære påfunn. Her er fleire gitarar i arbeid, her er bass og trommer, og litt tangentar og synth-knirk. Også er her ein beherska og utvungen vokal som får god songharmonisk støtte frå andre i bandet.

– Tenk å være gitarpopband uten å kore! Altså hva i huleste holder du på med da? Eg trur det er Switch-gitaristen Filip Roshauw som seier det i eit intervju med Dagens Næringsliv. The Switch tar altså koring på alvor. I både to- og tre- og firstemte former. Og det er så raffinert og så lekkert utført. Det gjer kvar låt løftet som skal til, som gjer dette til den Popen det er. Pure Pop for Now People som Nick Lowe kanskje ville sagt det.

Vel, om det er pop for dagens folk kan nok takast opp til drøfting. Det er i alle fall ikkje slik popmusikk eg har skimta i toppen av hitlister og slikt den siste tida (i den grad eg har oversikt over kva som bevegar seg i toppen der då). Så då er den kanskje ikkje heilt i tida då, popen til The Switch? Og er den ikkje det, ja så er den vel utafor tida? Hmm … ingen håplaus plass å vere det i grunn, tenker no eg.

Når så er sagt, det var eit og anna band som spelte popmusikk à la The Switch på sekstitalet, og på syttitalet, og seinare. Frå Beatles via Electric Light Orchestra og Fleetwood Mac til Teenage Fanclub. Det kan i alle fall vere ei illustrerande linje. Det kan lagast andre slike linjer også, men dei vil vere der i det område ein stad. For det er der The Switch er, utafor tida midt i 2016.

Thomas Sagbråten er namnet på han som står fremst og syng på dei aller fleste songane, men orda han syng kjem frå pennen til ein annan fyr. Ein som ikkje spelar noko som helst i bandet. Petter Vollset heiter han, og han turnerer det engelske språket på ein snerten måte, og bidrar med korthogde, undrande og til dels fiffige tekstar.

I opningssporet Segue, eit spor som glir elegant av garde med lyden frå ein cello som ekstra sonisk krydder, handlar det om religiøs søken. Ikkje i utbrodert form, men med eit par gjentakande linjer som slår fast at hovudpersonen ikkje er nokon «idiot new age freak» men gjerne ser for seg at livet er «a segue between heavens». I nokre korte betraktningar som denne Vollset har skrive om kvar einskild song på albumet fortel han om Segue at han har lagt seg til å stave tittelen som Segway. Eg tenker at det kan ein jo gjere som lyttar også, og slik ha litt alternativ moro. Apropos moro så har Vollset det også litt moro med det babylonske eposet Gilgamesh. Han viser til nokre nyoppdaga tekstar i Kurdistan, men slår fast at den oppdaginga kom altfor seint til å gjere noko med eposet, og vel også teksten i hans og The Switch sin song med tittel etter eposet. Ein song eg ikkje opplever som spesielt vennlig innstilt til gudar og slikt: «You could corner the gods, make them turn out their pockets, and go through their receipts, and look for the lie».

Andre songar har langt meir jordbotne tema. I det ultrafengande og spretne nummeret She’s The One blir det tøtsja innom korleis det er å bli vaksen, meir på godt enn på vondt slik eg oppfattar det. Konklusjonen er ein liten klassikar: «The blushing fades but experience lasts, Who wants a future with a girl with no past?». Vaksen er hovudpersonen i Hey Rebecca også, men han ser tilbake til ei tid då han var yngre og hadde ein alvorleg heng på hovudrolleinnehavaren i filmen Fucking Åmål. Heilt andre minner frå yngre dagar blir omhandla i den fleirstemte og akustisk gitardrivne popvisa Green Wonders. Dei smått traumatiske minna om korleis det var å troppe opp på skulen med briller for aller første gong.

Låta Girlfriend Material blir sunge av kvinna i bandet, trommis Ingrid Berge. Som ikkje lenger er ein del av bandets faste medlemmer. Under innspelingane kom i staden Tore Flatjord inn på trommer. Inn kom også Frank Michaelsen på gitar. Saman med dei allereie nemnte, samt Arthur Kay Piene på ymse tangentar og Espen Kregnes på bass er The Switch då altså noko slikt som eit seksmedlemmers poporkester som på ingen måte overdriv. Dei økonomiserer lyden inn i eit bilde der det melodiske er plassert i førarsetet og noko friskt og sympatisk er drivstoff.

Inn i det psykedeliske kan dei også drive. Ikkje langt og uoversiktleg, men innom. Og aller best gjer dei nett det i songen Narrow it Down. Ein song som flyt, behagelig, ikkje så fort, som blir farga av varlege synth-dropar og ein varm baryton-gitar, og som formidlar tankar om krafta i augeblikket, og det å ha sin kjære kvilande i armkroken. Heilt annleis er Hangtime. Den kjem midt i seansen, er ein funky instrumental, og ristar bra i frå seg før det på ny ber inn i det albumet først og fremst handlar om: Uimotståelig pop.

TIDAL: THE SWITCH – THE SWITCH ALBUM

Artikkelbilde

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s